SKC met regen

Nou ja: eerlijk is eerlijk, de regen begon tijdens de Sean Kelly Classic vandaag pas na 90 kilometer, in tegenstelling tot vorige week. Bovendien was het bijna 10 graden warmer en dat scheelt…

Toen T. en C. zaten te ontbijten, regende het wel, maar tegen dat C. bij de start op de fiets klom, was het aardig opgeklaard. En toen er zowaar een waterig zonnetje bij kwam, reed hij toch zo’n 60 kilometer voor joker met z’n nieuwe overschoenen.

Vlak na negenen vertrok hij en de eerste pakweg 8 kilometer ging het met hoge snelheid naar beneden. Onderaan de 1e beklimming van de dag (Jevigne) stond al een fotograaf, maar pas 140 kilometer later stond er weer één.

De beklimmingen – een stuk of 15 ‘officiële’ – volgden elkaar in rap tempo op. Bij Vielsalm werd het extra lusje van 11 km meegepakt, met daarin het niet malse klimmetje naar en voorbij Petit Thier.

De Wanne werd iets anders opgereden dan vorige week (geen afdalinkje erin) en bovenop werd ook de optionele ronde met de Stockeu meegenomen; dat hakte er wel iets minder in dan toen, want veel eerder op de route, maar het blijft een pittig lusje…

Het zwaartepunt ligt echter vanaf kilometer 90: de combo Redoute, Chambralles en Ferrières – in de inmiddels stromende regen – hakte er wél lekker in. Desondanks pakte de gek de Rideux ook maar even mee – op zich al een kuitenbijter, maar aangezien het daarna door Heyd nog gewoon een paar kilometer lekker boven de 10% doorloopt, werd hier toch wel even naar adem gehapt.

Na de afdaling de 3e en laatste bevoorrading – alweer hoefde C. niet te stoppen; alleen bij de 2e bevoorrading (voor de Redoute) griste hij wat te drinken, een wafel en een banaan van de tafels – begon vervolgens de eindeloze weg omhoog. Je staat daar ergens rond de 220 meter en je weet dat je naar 670 moet – daar heb je dan nog wel zo’n 20 kilometer voor, maar echt even uitpuffen is er niet meer bij.

De N806 loopt gestaag omhoog, percentages tussen de 3 en 5 procent, maar wel over een kilometer of 10. Daarna wordt het via Grandmenil, Oster en (vooral) Odeigne nog vaak gemeen steil, waarbij 12% geen uitzondering is. Kortom, lekker ‘uitgerust’ aan de finish zat er vandaag niet in – C. was blij dat hij binnen was en gelukkig begon het toen pas weer opnieuw te stortregenen, i.p.v. de aanhoudende miezerregen…

De Garmin registratie hier – C. vergeet nog wel eens weer op de startknop te drukken na een pauze (T. staat niet voor niks langs de route), dus ook vandaag weer een paar ‘skiliften’ in het parcours. Het doel van vandaag was om te kijken of een Gouden Everzwijn erin zit; voor de Vélomédiane moet hij binnen de 6:35 blijven over ongeveer 170 kilometer, met 3.300 hoogtemeters.

Dat komt neer op (afgerond) 26 kilometer per uur, maar niet duidelijk is of de chrono stopt bij een ravitaillering. Als dat niet het geval is en C. wil toch af en toe een banaan scoren, dan wordt het erg lastig – hij zal dan zelf voldoende voer mee moeten nemen (en dan nog)…