Gladiolen in de regen

Vijf van de zeven @TeamAD6Tweets leden waren vandaag present tijdens de… HOHO – ik dacht al: “die titel ken ik” en dat verslag heb je al eens geschreven hoor! Ja, lieve kijkbuiskindertjes, maar ook vandaag reden onze helden weer eens gezamenlijk de hele dag in de regen, jawel!

Het decor was ditmaal de Vacansoleil 4 Challenge vanuit Scheveningen en het was van tevoren wel duidelijk dat het Marco c.s. ditmaal niet zou lukken om mooi weer te regelen…

Aangezien het desondanks de bedoeling was dat het parcours van de 160 kilometer gevolgd zou worden, stonden onze helden om 9 uur te blauwbekken bij de start. Op de boulevard van Scheveningen, bij een noord-wester van pakweg 6 Beaufort, maar het regende tenminste op dat moment even niet.

De route ging richting Katwijk en Noordwijk, dus helemaal pal op kop stond de wind meestal niet, maar er moest toch flink gebuffeld worden. Cyclopaat vond het best en probeerde op kop de boel op gang te houden, maar dat viel nog niet mee.

Charming, zo met je regenjasje onder je shirt

Onder het genot van af en toe wat spetters werd uiteindelijk bij Noordwijk landinwaarts gedraaid. De wind blies al wat meer in de rug en dus was het niet zo erg dat we de eerste plensbui op de kop kregen.

Inmiddels was het wel duidelijk dat het volgen van de pijlen (op de weg geschilderd) vandaag meer het karakter zou hebben van een spoorzoekerstocht. Door de plassen en soms ook handig geparkeerde auto’s zagen we met enige regelmaat net op tijd of net te laat dat we links- of rechtsaf moesten, maar pas bij Papenveer ging het echt fout en in Ter Aar hadden we dat pas door. Na enige aarzeling keerden we op onze schreden terug, waarna Roelof lek reed.

Gelukkig wisten de andere leden van het team wél hoe je een band moet wisselen, want hij had eigenlijk geen idee en stond erbij en keek er naar en het is te hopen dat hij er wat van op gestoken heeft. Hierna werd even verderop de juiste route weer opgepakt.

Maar terwijl we het idee hadden dat we met een kilometer of 10 bij de bevoorrading moesten aankomen, werd die niet gevonden. Waren we te vroeg of waren we verkeerd gereden? De pijlen stonden er nog wel steeds, maar dat was geen zekerheid wisten we inmiddels. Dat we niet door Nieuwkoop reden was waarschijnlijk al een veeg teken, maar helemaal zeker van de locatie(s) waren we niet, dus reden we maar stug door.

In Woerdense Verlaat waren we uiteindelijk ernstig de weg kwijt en toen we op een kruising kwamen waar de pijlen alle vier de kanten op wezen, wisten we genoeg. De carnavalsvereninging ter plaatse was waarschijnlijk een maand te vroeg aan het geiten geslagen en had wat pijlen bij gekalkt. Maar waar waren we dan voor het eerst verkeerd gereden?

Afijn, we vonden wel weer onze weg, maar in de buurt van Zwammerdam ging het weer fout en zo kwamen we dus ook niet in Boskoop bij de 2e bevoorrading. Daniel zat er al een poosje doorheen en werd door de rest bijgevoerd en geduwd, maar het missen van de 2e bevoorrading was voor hem toch wel de druppel.

Zo goed en zo kwaad als het ging reden we – tegen sterk gereduceerd tempo – door, op zoek naar de juiste route. De buien waren hevig en soms zelfs pijnlijk (hard) en de pijlen dreven ons tot wanhoop, zodat we op een gegeven moment besloten om dan maar op eigen gelegenheid richting Scheveningen te rijden.

Een niet bijster interessante 20 kilometer langs de A12 volgde, waarbij de wind natuurlijk wel voor enig vertier zorgde. Daniel kreeg van alle bananen en repen zelfs weer wat kleur op de wangen, maar makkelijk ging het allemaal niet. Vervelende kilometers door het verkeer van Voorburg en de laatste kilometers in vrijwel rechte lijn – met soms gevaar voor eigen leven vanwege de opgebroken fietspaden – brachten ons weer in Scheveningen.

Marco had inmiddels al gehoord van de aanpassingen aan de route, maar ja, wat doe je eraan? We pakten een bakkie pleur en een flinke appelpunt, smeeden nog wat plannen voor onze AD6 expeditie en wat later dan gepland, vertrok iedereen weer moe maar voldaan – nou ja: C. uiteraard in het geheel niet vermoeid – weer richting huis. Toch een mooie dag met de mannen!

Garmin registratie hier – zoom ook even in op Ter Aar 🙂 Er werd een kilometer of 5 meer afgelegd dan geregistreerd – C. leert het nooit, dat herstarten na een stop…

1 antwoord
  1. Berggeit
    Berggeit zegt:

    Tsja ik vergeet ook altijd mijn tellertje weer aan te doen. Ik heb hem nu maar op Auto start/stop gezet 😉

Reacties zijn gesloten.