V4CH Landgraaf

Zaterdag 30 maart – de 1e in een reeks toertochten, georganiseerd door Wielerland: de Vacansoleil 4 Challenge Landgraaf. Het parcours had ik zelf uitgezet, dus dat zat wel snor, maar dat weer… De “soleil” hebben we eigenlijk alleen af en toe door de wolken zien prikken, de temperatuur lag dicht in de buurt van het vriespunt en de wind trok in de loop van de dag ook nog eens aan. Heerlijk weer om 160 kilometer te fietsen dus…

Mijn voormalig teamgenoot vanTeam AD6 Tweets Marten Terpstra had zich “last minute” ingeschreven, waarschijnlijk omdat hij zag dat het prachtig weer zou worden. Ik stemde dus met hem af dat we zaterdagochtend rond 8 uur zouden starten – je kunt wel wachten tot het 0,5 graden warmer wordt, maar dat scheelt echt geen jas.

Aan de start van de V4CH LandgraafUiteindelijk was het bijna half negen toen we echt onder de startboog stonden, maar het (mot)sneeuwde tenminste niet meer.  Onder het geflits van de fototoestellen en het gejuich van de vele toeschouwers, vertrokken we in noordelijke richting.

Ik kreeg al snel in de gaten dat mijn normale / voorgenomen gemiddelde vandaag niet haalbaar zou zijn, maar daar stond wel tegenover dat ik tenminste iemand naast me had die naar mijn oeverloze geklets wilde luisteren.

Marten had tijdens de “winterperiode” – die achteraf gezien eigenlijk nogal lenteachtig verliep – natuurlijk wel doorgetraind, maar vergeleken met de idiote trainingsarbeid die ik achter de kiezen heb, had hij toch een “lichte” achterstand. Dat merkte hij dan ook vooral als het wegdek omhoog liep, waarbij aangetekend dat hij in eerste instantie alles noodgedwongen op het grote blad reed, omdat zijn voorderailleur kapot bleek te zijn.

Op de Geulhemmerberg volgde hij eindelijk mijn advies op om de ketting dan maar handmatig op het middenblad te leggen en aangezien de mooiste klimmetjes nog moesten komen, leek me dat geen verkeerde keuze.

Afijn, kilometer na kilometer, hoogtemeter na hoogtemeter ging aan ons voorbij en ik wachtte hem telkens bovenaan de klimmetjes op. Dat was best lastig omdat je in die kou sowieso beter in beweging kunt blijven, maar als je dan moet stoppen, doe je er goed aan om een beschut plekje te zoeken en dat was niet altijd voorhanden…

Aangezien ik het parcours zelf had getekend, was het niet zo moeilijk om de route te rijden, maar de bewegwijzering was (ook) prima op orde. Er waren twee bevoorradingen, waar bananen, Snelle Jelle’s en sportdrank (poeder) voorhanden waren.

Er bleken toch nog – op last van het gezag – een paar kleine wijzigingen doorgevoerd te zijn in de route, maar dat zal toch niet de reden zijn geweest dat die uiteindelijk 167+ kilometer lang bleek, terwijl ik het op 160+ had uitgetekend. Ook registreerde de Garmin ruim 100 hoogtemeters meer, maar dat zegt sowieso niet zoveel.

Ik was bijna 7 uur onderweg en dat is dik een uur meer dan ik had ingepland – Marten noteerde bijna 7:35 dus ik heb zo’n half uur extra staan kleumen, hoewel ik zo wel mooi foto’s kon maken van de omgeving en de aanstormende Marten.

Petje af toch voor die lange, die geen krimp gaf en gewoon de hele route uitreed – niks geen “short cut” of andere ongein, gewoon doorbuffelen! Marco & co. wederom bedankt voor de bloemen en tot de volgende V4CH!

Garmin registratie: http://connect.garmin.com/activity/290848593

Een paar foto’s op mijn Google+ pagina hier.