V4CH Den Bosch

De Wielerland Vacansoleil 4 Challenge vanuit Den Bosch kreeg dit jaar een geheel nieuw parcours. Een nieuwe startlocatie ook, want ipv. bij de Brabanthallen werd nu bij de Maaspoort gestart.

In plaats van westelijk richting Raamsdonksveer en weer terug (zie verslag 2011) ging het nu naar het zuiden tot net over de B/NL grens.

Gelukkig had de wind besloten ook mee te draaien…

De eerste 10, 15 kilometer ging het qua bewegwijzering niet zo goed en ik moest al snel improviseren. Of er te zuinig bordjes geplaatst waren – de eerste zag ik pas na 5 kilometer – of dat grapjassen er weer eens weggehaald hadden, was me niet duidelijk, maar het irriteerde me mateloos.

Voorbij Kruisstraat werd ineens de route weer gevonden en vervolgens ging het met gezwinde spoed richting Sint-Michielsgestel, Boxtel, Oirschot en Eersel om bij Achter Grootbosheide (B) weer om te keren.

Ik had bij Oirschot een tweetal renners opgepikt die er wel een leuk tempo op na hielden, maar bij Middelbeers ging één van de twee verder op de 120 kilometer route. Ik fietste vanaf dat moment zo bleek, met Henk Winkel een ex-wedstrijdrijder en omdat de wind vanaf het keerpunt pal op kop stond, konden we lekker kop-over-kop rijden.

Pogingen om een groter groepje te vormen mislukten jammerlijk – of ze bleven lekker in ons wiel hangen (en waaiden er dan evengoed na korte tijd weer af), of het tempo was ons te laag.

Een tussenstop voor een bak koffie en een (warme!) appelpunt, waarbij het best lekker toeven was uit de wind en in de zon, en vervolgens ging het weer verder richting Lage Mierde, Moergestel en Oisterwijk.

Daar raakten we – en wij niet alleen – weer de weg kwijt, maar uiteindelijk vonden we de juiste route wel weer, met behulp van de routebeschrijving en Google maps. De route voerde ons verder richting Helvoirt en Cromvoirt en het laatste stuk door Den Bosch.

Henk zat er na een kilometer of 110 wel flink doorheen en na 130 was het echt op. Hij had nog geen ritten van boven de 100 kilometer gemaakt dit jaar, maar gelukkig betekende dat niet dat hij helemaal stil viel. Daarvoor had hij natuurlijk teveel klasse, maar het tempo zakte wel wat.

Dat ikzelf inmiddels ook wel moe was van de beukende wind, zal ook wel meegeteld hebben en ik wilde hem ook niet achter laten, want het was gezellig. Bovendien zag ik er ook niet echt naar uit om nog 30+ kilometer alleen te moeten rijden.

Dus we worstelden ons samen richting finish – vorige week was het zo druk dat je helemaal nooit (een meter) alleen reed, vandaag was iets meer deelnemers wel prettig geweest om makkelijker te kunnen “hoppen”.

Ook deze route ging – net als de vorige – lange en soms kaarsrechte stukken door open velden, vooral op de terugweg. Per saldo vond ik deze variant iets aantrekkelijker dan de oude, maar favoriet wordt ook deze niet.

Ik kan me dan ook al niet meer echt verheugen op de tocht vanuit Biddinghuizen eind mei – de Flevopolder heeft ook niet veel te bieden, ik ken daarvan inmiddels ook alle tochtige uithoeken wel en een beetje wind wordt al snel een storm…

Garmin registratie hier – gezien de omstandigheden, naast winderig ook best fris, is een gemiddelde van boven de 30 km/u over dik 160 kilometer niet eens zo slecht. Ik hoop Henk (en zijn team) nog eens te treffen!