Toertochten Archief

Archief

Toertochten archief

Sinds 2005 worden er toertochten gereden en van de meeste wordt na afloop verslag gedaan.

Maar het wordt na een 5e AGR lastig om er nog iets (nieuws) over te schrijven. Alleen de omstandigheden wijzigen, of de fysieke gesteldheid van onze held(en).

Voor het nageslacht, of gewoon voor degene die echt niks beters te doen heeft, worden oude verslagen ter nalezing nog in dit archief bewaard.

AGR 2013

Afgelopen week was ik – als gevolg van de onderkoeling aan het eind van mijn “Rondje Polder” op zondag – behoorlijk van slag. Een paar dagen niet (fatsoenlijk) gegeten, tot donderdag een beetje ziek, zwak en misselijk en helemaal niks getraind.

Hoewel men beweert dat rust een goede voorbereiding is, is helemaal niks doen en pakweg 2,5 kilo afvallen ook niet echt optimaal lijkt mij. De verwachtingen voor de AGR waren dan ook niet zo hoog gespannen.

Bovendien waren de weersvooruitzichten weliswaar beter dan voor de dagen voorafgaand aan de rit, maar echt veelbelovend waren die nou ik weer niet. Ik dacht dus stiekem al aan een kortere route…

Lees verderAGR 2013

AGR 2011

Toerversie AGR 2011

De toerversie van de AGR van dit jaar kwam min of meer toevallig op de agenda – doordat de inschrijving ‘s avonds eerst vast liep en toen naar de volgende dag vroeg in de middag werd verplaatst, kwam hij toch relatief eenvoudig aan een startbewijs, terwijl hij eigenlijk zoiets had van “laat maar”… Uiteindelijk is het wel “om de hoek” en dus voelt het toch een beetje als een verplichting 🙂

Zoals altijd als hij alleen rijdt, werd gekozen voor de 150km – de 200km biedt minder uitdagingen (lees: hoogtemeters) en de 250km is sowieso te ver voor onze held.

Lees verderAGR 2011

Toertochten 2011

Toertochten 2011

Joop Zoetemelk Classic (19 maart, 75 km)
Hel van het Mergelland (3 april, 125 km)
Veenendaal-Veenendaal (9 april, 135 km)
AGR (16 april, 150 km)
Klimmen-Banneux-Klimmen (24 april, 130 km)
Omloop Math Salden (1 mei, 150 km)
Classico Boretti (7 mei, 110 km)
Classico Giro Utrecht (8 mei, 110 km)
Rabo Cycle Tour Amsterdam (15 mei, 150 km)
Vacansoleil 4 Challenge Breda (21 mei, 120 km)
La Chouffe Classic (28 mei, 110 km)
KlimExperience Sprimont (29 mei, 120 km)
Steven Rooks Classic (2 juni, 110 km)
Vacansoleil 4 Challenge Den Bosch (4 juni, 120 km)
Klimtoertocht over de Veluwe (13 juni, 125 km)
Jan Janssen Classic (18 juni, dns)
Limburgs Mooiste (25 juni, 135 km over het nieuwe ‘wedstrijdparcours’)

Hoogtestage Italië (1 – 18 juli)

Luik-Bastenaken-Luik (30 juli, 170 km)
Sean Kelly Classic (6 augustus, 160 km)
De Dood of de Gladiolen (14 augustus, 118 km – met 4 leden van het @TeamAD6Tweets)
Les Géants des Ardennes (20 augustus, 143 km)
Cyclco Vélomédiane Criquelion (27 augustus, 170 km)
Ride for the Roses (4 september, 100 75 km)
Boogie’s Extreme (10 september, 160 km)
5e Dam tot Dam Fiets Classic (18 september, dns)
Vacansoleil 4 Challenge Apeldoorn (25 september, 120 90 km)
Vacansoleil 4 Challenge Scheveningen (2 oktober, 120 km met @TeamAD6Tweets)

Begin december 2010 schreef C. zich in voor de eerste toertochten van 2011, half april was de lijst ruim 20 tochten en 2 klimclinics lang. De agenda zat daarmee redelijk vol en er kwam nog maar mondjesmaat een koers bij; toegevoegd voor het Ardennen Offensief van 2011 werden Les Géants des Ardennes en de Vélomédiane Criquélion (naast LBL en de Sean Kelly Classic). Niet alle voorgenomen tochten werden ook daadwerkelijk gereden, maar het totaal overschreed in 2011 de 3.500 kilometer…

Een groot deel van deze tochten – zeker t/m Limburgs Mooiste – was bedoeld als training voor de hoogtestage voor 2011. Die was van 1 – 17 juli in Italië, kort onderbroken door het EK Mahjong, en de beklimmingen die daar op de originele agenda stonden, logen er niet om. Een beetje training kan dan ook geen kwaad, hoewel veel toertochten in Nederland qua hoogtemeters natuurlijk geen uitdaging zijn. Maar om nou elke week in je eentje de Limburgse / Ardenner heuvels te moeten beklimmen, daar heeft C. ook geen zin in. En vlakke kilometers zijn ook goed voor het uithoudingsvermogen – een beetje wind op kop telt al snel als ‘vals plat’ 🙂

En van dat “beetje wind op kop” kreeg C. meer dan genoeg. Het was dan qua zon (en temperatuur) wel aangenaam – zeker vanaf de 2e helft van april t/m de 1e helft van juni – maar de wind werd steeds meer als spelbreker ervaren. Windkracht 4 was op een gegeven moment al “rustig”, 5 en 6 waren geen uitzondering – zeker op vlakke, kaarsrechte polderwegen, is dat uiteindelijk best vermoeiend. Daarna was het met het mooie weer ook gedaan – de zomer werd alleen in Italië nog als zodanig ervaren – en werd het bikkelen in de regen. Het is ook nooit goed…