Sissy Ride

Limburgs Mooiste 2011

Ja, ik geef het toe: ik heb vanmorgen ook een ‘gay’ gevoel gehad, maar ik heb desondanks Limburgs Mooiste 2011 met spatbordjes gereden. Lees net op Twitter dat hoe hard je ook kan fietsen – en dat kan ik – je dan toch echt een ‘sissy’ bent. Het zij zo…

Ik fiets ook regelmatig – zeker de langere toertochten – met een stuurtasje dat zo mogelijk nog erger schijnt te zijn. Nou ben ik vast niet de enige die met beperkingen rondrijdt (nek, schouder en rug), maar ik vind dat gefriemel om eten uit je achterzakken te krijgen een hoop pijnlijk gedoe, dus ‘deal with it’…

Lees verder

Toertochten 2011

Toertochten 2011

Joop Zoetemelk Classic (19 maart, 75 km)
Hel van het Mergelland (3 april, 125 km)
Veenendaal-Veenendaal (9 april, 135 km)
AGR (16 april, 150 km)
Klimmen-Banneux-Klimmen (24 april, 130 km)
Omloop Math Salden (1 mei, 150 km)
Classico Boretti (7 mei, 110 km)
Classico Giro Utrecht (8 mei, 110 km)
Rabo Cycle Tour Amsterdam (15 mei, 150 km)
Vacansoleil 4 Challenge Breda (21 mei, 120 km)
La Chouffe Classic (28 mei, 110 km)
KlimExperience Sprimont (29 mei, 120 km)
Steven Rooks Classic (2 juni, 110 km)
Vacansoleil 4 Challenge Den Bosch (4 juni, 120 km)
Klimtoertocht over de Veluwe (13 juni, 125 km)
Jan Janssen Classic (18 juni, dns)
Limburgs Mooiste (25 juni, 135 km over het nieuwe ‘wedstrijdparcours’)

Hoogtestage Italië (1 – 18 juli)

Luik-Bastenaken-Luik (30 juli, 170 km)
Sean Kelly Classic (6 augustus, 160 km)
De Dood of de Gladiolen (14 augustus, 118 km – met 4 leden van het @TeamAD6Tweets)
Les Géants des Ardennes (20 augustus, 143 km)
Cyclco Vélomédiane Criquelion (27 augustus, 170 km)
Ride for the Roses (4 september, 100 75 km)
Boogie’s Extreme (10 september, 160 km)
5e Dam tot Dam Fiets Classic (18 september, dns)
Vacansoleil 4 Challenge Apeldoorn (25 september, 120 90 km)
Vacansoleil 4 Challenge Scheveningen (2 oktober, 120 km met @TeamAD6Tweets)

Begin december 2010 schreef C. zich in voor de eerste toertochten van 2011, half april was de lijst ruim 20 tochten en 2 klimclinics lang. De agenda zat daarmee redelijk vol en er kwam nog maar mondjesmaat een koers bij; toegevoegd voor het Ardennen Offensief van 2011 werden Les Géants des Ardennes en de Vélomédiane Criquélion (naast LBL en de Sean Kelly Classic). Niet alle voorgenomen tochten werden ook daadwerkelijk gereden, maar het totaal overschreed in 2011 de 3.500 kilometer…

Een groot deel van deze tochten – zeker t/m Limburgs Mooiste – was bedoeld als training voor de hoogtestage voor 2011. Die was van 1 – 17 juli in Italië, kort onderbroken door het EK Mahjong, en de beklimmingen die daar op de originele agenda stonden, logen er niet om. Een beetje training kan dan ook geen kwaad, hoewel veel toertochten in Nederland qua hoogtemeters natuurlijk geen uitdaging zijn. Maar om nou elke week in je eentje de Limburgse / Ardenner heuvels te moeten beklimmen, daar heeft C. ook geen zin in. En vlakke kilometers zijn ook goed voor het uithoudingsvermogen – een beetje wind op kop telt al snel als ‘vals plat’ 🙂

En van dat “beetje wind op kop” kreeg C. meer dan genoeg. Het was dan qua zon (en temperatuur) wel aangenaam – zeker vanaf de 2e helft van april t/m de 1e helft van juni – maar de wind werd steeds meer als spelbreker ervaren. Windkracht 4 was op een gegeven moment al “rustig”, 5 en 6 waren geen uitzondering – zeker op vlakke, kaarsrechte polderwegen, is dat uiteindelijk best vermoeiend. Daarna was het met het mooie weer ook gedaan – de zomer werd alleen in Italië nog als zodanig ervaren – en werd het bikkelen in de regen. Het is ook nooit goed…

Toertochten 2009

Toertochten 2009

Er werden dit jaar best wel veel toertochten gereden en er was natuurlijk de ontmoeting met de Grossglockner. Omdat er over een toertocht die je voor de 2e, 3e keer rijdt niet echt veel nieuws te vertellen valt, hieronder een paar korte samenvattingen.

Uitzonderingen zijn gemaakt voor de Jean Nelissen Classic (1e keer), Limburgs Mooiste omdat Woossie zowaar meereed (ook bij de JJC was hij present, maar die hadden ze al samen gereden) en voor LBL omdat C. dit jaar een ander parcours reed. Dit vanwege de voortdurende problemen met de vergunningen voor die koers…

1 september – Vuelta Toertocht

Aan de startDe Vuelta Valkenburg Toertocht was natuurlijk ook nieuw op de agenda, maar voerde langs veel bekende en enkele minder bekende wegen. De bekendste heuvels werden gemeden, hoewel de Cauberg natuurlijk wel 3x beklommen moest worden. Maar een AGR of Limburgs Mooiste is uitdagender en in krap 3u en 15m was C. klaar, ruimschoots voordat het echt begon te regenen.

Dat hij ’s middags naar de grote jongens zat te kijken en ‘nu links’, ‘onderaan rechts’ zat mee te leven is dan toch wel weer leuk… Een stuk van de (rode) 70 km lus was namelijk gelijk aan het rondje dat de profs moesten rijden, maar zij hoefden maar 2x de Cauberg op 🙂

Vuelta Valkenburg: 102,6 km / 915 hm.

 

20 juni – Jan Janssen Classic

Tegen beter weten in gehoopt dat die lange deze tocht wat makkelijker zou verteren. Nou ja, in absolute zin was dat misschien ook wel zo, want het gemiddelde lag hoger dan een week geleden, maar dat was voor de rest van de deelnemers natuurlijk ook zo.

Aangezien de JJC al eerder werd verreden (2005 en 2006) was er qua parcours weinig / geen nieuws. Wel viel het op dat ook hier het aantal deelnemers explosief is gestegen. Weliswaar ‘slechts’ 6.000 gelukkige voorinschrijvers, maar dat zijn er al gauw 3.000 meer als een paar jaar geleden en dat merk je wel bij de start en bij de ravitaillering.

Van de 38 ‘beklimmingen’ voor het bergklassement, gingen er aan C. zeker 33 ongemerkt voorbij, maar W. kraakte op allemaal. Die beloofde dan ook dat hij nu toch echt in training zou gaan, want dat ‘ie door zowat alles en iedereen voorbij wordt gereden, zit ‘m toch niet lekker.

C. probeerde lange tijd bij hem te blijven, maar ging uiteindelijk toch hier en daar maar zijn eigen gang. Daardoor had hij ‘slechts’ 5:51 op de klok staan, tegen W. 6:31… En dat over net 154 km – W. kan in elk geval nog’ tevreden’ zijn dat hij ongetraind zo’n afstand weet uit te rijden, maar C. had weinig om handen tijdens het wachten.

Het aantal hoogtemeters volgens de routebeschrijving (1.446) is wederom niet in de buurt van hetgeen de Ciclomaster noteerde (1.243) en er staan maar 32 ‘beklimmingen’ op het certificaat, maar bij de 1e en 3e bevoorrading wordt er zeer ruimhartig proviand verstrekt en alleen de laatste oversteek van de Bennekomseweg was ‘onbewaakt’ en gevaarlijk. Verder werden we goed ‘bewaakt’ door de vrijwilligers onderweg en de organisatie krijgt dus weer een dikke pluim – voor je 6 euro krijg je nergens meer en dan gaat er ook nog eens een gedeelte van je inschrijfgeld naar een goed doel…

2 mei – SFC

Weliswaar ook voor het eerst op de agenda, de Shimano Fiets Challenge, maar gezien de ervaringen met andere koersen in de omgeving niet echt verrassend. Nou ja, C. reed ook nog eens alleen de zaterdag omdat hij geen zin had in 2x hetzelfde parcours achter elkaar, hoewel je zondag natuurlijk kunt kiezen voor de 150, hetgeen zaterdag niet mogelijk is. Voor het combinatieklassement moet je sowieso zaterdag het MTB parcours doen en dat seizoen is al lang afgelopen.

Om 10:25 vertrokken voor de 105 km dus – meteen vanuit de start het Drielandenpunt op, de moeilijke afdaling naar Gemmenich, daar rechtsom weer omhoog en vervolgens via Wolfhaag de Camerig (Epenerbaan). Ja, dan kom je wel lekker op temperatuur…

Tot ontzetting van C. bleek bij de start de CM geen signaal vanaf het wiel te ontvangen – zo’n ding heeft maar liefst 3 batterijen en C. gaat op zoek naar een andere fietscomputer… Bij de ravitaillering even gecheckt bij medefietsers – dat was na dik 56 km. Aan de finish (14:30) stond er bij de meesten zo’n 103 km op de teller…

Netto rijtijd en de hoogtemeters voor vandaag worden wat lastig te achterhalen. De rijtijd zal zo’n 3:45 geweest zijn, maar aangezien de routebeschrijving maar een paar ‘klimmetjes’ aangeeft is het aantal hm wat lastiger in te schatten. Op basis van het parcours denkt C. dat het er zo’n 1.250 waren (alleen de beklimmingen).

De routekaart op de site lijkt trouwens niet te kloppen, aangezien het Drielandenpunt op de terugweg wederom, maar dan vanuit Gemmenich, beklommen moest worden.

Toertochten 2008

Toertochten 2008

Omdat ze inmiddels in Limburg woonden én omdat er een heuse hoogtestage was gepland, werden er in 2008 weer wat meer toertochten gereden. Het hield weliswaar niet over, maar C. trapte daarnaast behoorlijk veel kilo- en hoogtemeters weg tijdens zijn tochtjes met een paar plaatselijke bikkels op woensdagavond en zaterdagochtend.

Of in zijn eentje als dat niet uitkwam, zoals hij ook de toertochten alleen reed – behalve Limburg Mooiste – en uiteraard altijd wél met ondersteuning van Toerbeest…

Verslagen van de voor dit jaar nieuwe tochten (nou ja: voor de Bike Rebels dan toch, hoewel Boogie’s ook echt voor het eerst werd georganiseerd):

MH2D
Boogies
LBL
Limburgs Mooiste

Limburgs Mooiste 2009

Limburgs Mooiste 2009

13 juni

Hij is al minder fris... Uitslover...

De Brunssumse bikkels vertrokken al om 7:00 van huis voor hun rondje Limburgs Mooiste 2009, maar C. en Woossie hadden daar geen zin in. Zij vertrokken dus pas om 10:10 en na wat omzwervingen op weg naar de start, gingen ze om 10:50 onder de boog door voor hun ‘100 km zwaar’.

(“Zwaar, ’t mocht wat”, mopperde C. maar aangezien die lange mee ging, had-ie weinig keus want 150 km zou hem zeker halverwege de bezemwagen in hebben gejaagd.)

W. had op het laatste moment trouwens pas besloten om toch mee te gaan; ‘het jeukte’ zei hij zelf, maar daar had C. een heel ander idee bij. En terecht, bleek vandaag; het fietsen ging die lange namelijk niet zo best af, maar waar nodig lopend, kwam hij uiteindelijk ook over de finish.

Dat ze de Oliemolen als (1e) klim durven aanduiden, is volgens C. een gotspe, maar zo waren er nog wel een paar vandaag. Desalniettemin was W. na pakweg 25 km (nou ja: bijna 40 met Brunssum – Landgraaf erbij) al helemaal kapot. En toen moest het mooiste natuurlijk nog komen…

C. was trouwens wat verrast door de koerswijzigingen. De gedeeltelijke beklimming bij Sweijkhuizen stond niet in het originele routeboek, Schimmert werd nooit bereikt (wegwerkzaamheden?) en de Slingerberg was plotsklaps wel een klim en niet, zoals volgens de routekaart, een afdaling.

Dat de Slingerberg en de Schrieversberg nu vlak achter elkaar zaten, was voor W. een beetje de doodssteek; die laatste moest hij gedeeltelijk lopend afleggen, hoewel hij de Visweg daarna weer wat beter verteerde.

De Brakkeberg werd door hem ook lopend volbracht en na de op de 2e ravitaillering in Gulpen volgende combo Dorpsstraat – Beversberg, zakte het tempo ook als het niet bergop ging bijna tot onder loopsnelheid. C. stond dus regelmatig aan de kant ‘op z’n maatje’ te wachten, hoewel de vriendschap aan een zijden draadje hing…

Een laatste verrassing in Wijlre: de Dikkebuiksweg was geschrapt, vanwege een zeepkistenrace en de Elkenraderweg diende als alternatief. Het rondje Fromberg, de Mingersberg (feitelijk niet, want die klim ligt aan de nadere kant) en het Imstenraderbos vormden het toetje, waarbij W. de schoenen nog eens extra afsleet – er waren er trouwens best veel die de laatste obstakels lopend volbrachten, dus zo had hij meer aanspraak dan C. die meestal alleen stond te wachten…

Na net even meer dan 107 km ‘koers’ werd na 5 u en 10 min ‘netto’ de finish gepasseerd – het schuifelen voor het biertje en de tas met inhoud, doen we volgend jaar niet meer: gewoon het speldje claimen en wegwezen.

De laatste 13,5 km Landgraaf – Brunssum ging – tot genoegen van W. – voornamelijk vals plat naar beneden en om even na half zes (!) waren ze weer thuis met net even meer dan 130 km op de teller.

C. heeft er niet veel fiducie in dat het volgende week beter gaat tijdens de JJC – weliswaar minder ‘uitdagend’ qua klimmetjes, maar wel zo’n 20 km langer…

De grafieken...