Toertochten laatste kwartaal

Tijdens de maanden juli, augustus en september werden er al minder toertochten gereden dan in voorgaande jaren. Qua georganiseerde toertochten is dit zo’n beetje het laatste kwartaal voor wegritten – hierna gaat het voornamelijk nog het bos in.

C. heeft zich voorgenomen om volgend jaar vrijwel niks meer te plannen of zich bij voorinschrijving te ‘committeren’.  Je moet de goden ook niet verzoeken en hij wil in 2014 graag zonder gedwongen ziekenhuisopname naar de hoogtestage in de Franse alpen toewerken…

Lees verder

LBL 2013 – Cyclopatus Fugit (Quod Non)

We zitten inmiddels alweer in augustus en het is tijd voor een samenvatting van de afgelopen weken.

Ik noteerde in juli 2.081 kilometer tijdens 32 activiteiten in 69 uur – dat lijkt veel, maar als je bedenkt dat ik zeker 3x zolang heb liggen slapen, dan valt het dus best mee 🙂

Twee keer reisde ik af naar Valkenburg, één keer met overnachting, zodat ik wat meer kon fietsen. De 2e keer werd ik ’s morgens van de fiets gespoeld door een hevig noodweer – toen het later opklaarde was het dan ook meteen stikbenauwd vanwege de hoge luchtvochtigheid…

Lees verder

LBL 2011 met regen

Gelukkig had C. de weersvooruitzichten gecheckt – bewolkt maar de hele dag droog, in de middag wat zon… Dus regende het toen hij rond 7:30 richting de start van LBL 2011 wilde vertrekken en kan yr.no uit de favorieten.

Voor die start dus al water in de schoenen (’t was 1,3 km vanaf het hotel), zeiknat wegdek en uiteindelijk dus geen idee wat hem qua weer te wachten stond. En dan moest hij nog 170+ kilometer, met pakweg zo’n 2.600 hoogtemeters.

Uit ervaring weet hij dat heel veel van die hoogtemeters, naast op de bekende (erkende) klimmetjes, gemaakt worden ’tussen de dorpen’ – van die stukken tussen 8 en 10 procent, die niet eens meetellen voor de bolletjestrui.

De Chambralles, Wanne, Stockeu en Redoute tellen natuurlijk lekker mee, ook qua percentages, maar die ‘sluipmoordenaars’ maken het slopend. En dan met dat weer – die ervaring had hij al eens (in 2009 was het ook pet) en leuk is anders, afdalen ronduit gevaarlijk.

Bovendien was het toen ‘aangekondigd’ – wel toevallig dat het ook destijds tegen het einde wat opklaarde, net als vandaag. Op La Redoute was het ‘droog’ maar er stonden weer niet zoveel mensen; misschien had dat ook met het tijdstip te maken en komt de grote drukte later.

Of er waren vandaag toch veel uitvallers? Bij de controle bovenop de Redoute was het ook al rustiger dan normaal. In ieder geval hoorde C. wel van de nodige deelnemers dat ze een kortere afstand hadden gekozen en hij zag er zelfs een aantal de kortste weg (terug) naar huis nemen.

Nee, het was vandaag zeker geen topdag en hopelijk is het volgende week bij de Sean Kelly Classic beter.

Garmin registratie hier.
Een natte Luik-Bastenaken-Luik dit jaar

LBL 2011 met verhoogde hematocriet

Aanstaande zaterdag Luik-Bastenaken-Luik. In mijn geval 170 kilometer door de Ardennen, met colletjes die net even harder in je kuiten bijten dan die je op je trainingsritjes door Nederland tegenkomt.

Met de – ietwat overschatte – Redoute zo’n beetje als laatste, die alleen pijn doet omdat je tegen die tijd wel een beetje moe bent. Daarna kun je echter afdalen richting Luik, dus zo kom je toch fris en monter over de finish 🙂

Persoonlijk vind ik de dubbel ‘Wanne / Stockeu’ moeilijker – de tussenliggende afdaling is link en geeft je ook weinig rust. LBL is echter één van mijn favoriete koersen en ik verheug me er alweer op. Het zomert niet echt, maar als het droog blijft, is het met deze temperaturen heerlijk fietsen.

Voordat ik op hoogtestage ging, dacht ik tot de neus gevuld met rode bloedlichaampjes terug te komen. Of dat realistisch is én of ik daar überhaupt (kortstondig) beter van zou gaan presteren, laat ik maar aan de experts: ’t zal wel eerder een gevalletje ‘klok en klepel’ zijn dat mij tot deze verwachting heeft gebracht. Minder zuurstofopname, maar beter zuurstoftransport of zo: wat telt harder?

(Gezien de inspanningen in de Dolomieten, waarbij ik niet zelden met de tong op de schoenen de zoveelste haarspeld rondde, is EPO injecteren trouwens eenvoudiger. Maar ja, dat mag niet, want ik ben een ‘100% Dope Free – True Winner’ en heb daar een vaalgroen polsbandje voor mogen ontvangen. Die helblauwe van Bike Pure is dan mooier, maar dit terzijde…)

Maar goed: ik geloof erin en dus heb ik er voordeel van dat ik me bijna drie weken heb afgebeuld in Italië 🙂 Of ben ik toch voornamelijk bezig geweest mezelf te overschatten en het ravijn in te rijden? In elk geval is het niet onwaarschijnlijk dat ik bloedplasma door mijn neus naar buiten heb gesnoten – die bleef lopen – en dat is misschien niet gezond, maar heeft ook een hematologisch effect…

Tijdens de paar ritten die ik na terugkeer heb gemaakt door ‘het Limburgse’, heb ik er echter weinig van gemerkt. Hoge luchtvochtigheid, hier en daar akkerbrandjes (wat steken ze deze tijd van het jaar eigenlijk in de hens?) en soms bedwelmende wietluchten. Noot: als er daadwerkelijk wietplantages in de maisvelden te vinden waren, ik heb er niet naar gezocht en ik kan de plekken ook niet aanwijzen.

Nou ja, best mogelijk dat ik als een natte krant – i.p.v. een droge – zou hebben gereden indien ik niet in Italië was geweest. Dat belooft dan wat voor zaterdag, want eventuele positieve effecten zijn zo langzamerhand wel uitgewerkt. Dus zal LBL weer met gewone hematocrietwaarden gereden worden en hoef ik geen peertje onder de oksel mee te nemen.

Luik-Bastenaken-Luik 2009

LBL 2009

8 augustus

Ondanks alle perikelen in de voorbereiding, werd LBL vandaag – op de 18e verjaardag van C’s zoon Bert nota bene – ‘gewoon’ gereden. De diverse gemeenten, met name rondom Stoumont, hadden geen zin in die hordes dolle wielertoeristen, zelfs niet nadat hun aantal was teruggebracht naar 3.500. Derhalve waren de routes nogal gewijzigd, maar daarom zeker niet minder.

Lekker fietsweer - foto Frits van Eck

Freeze reed uiteraard ’the whole nine yards’ maar C. deed het rustig aan en tekende evenals vorig jaar voor de 170 km. Hoewel hij wat teleurgesteld was bij de eerste aanschouwing van de nieuwe route, moet gezegd worden dat de organisatie er toch in geslaagd was om een uitdagend parcours samen te stellen.

Met name de onderste lus, waarin onder meer vlak na elkaar de Wanne en de Stockeu, hakte er lekker in.

Vervelend was de miezerige motregen (of rottige miezerregen) die tot rond de 2e controle bij Harre voor natte kleding en een bijna permanent beslagen bril zorgde. Maar gezien de slechte vooruitzichten gedurende de week voorafgaande aan LBL mochten de deelnemers nog niet mopperen.

Bovendien wisselde C. zijn outfit na de beklimming van de Wanne en dat hielp toch wel wat.

Kledingwissel op de Wanne

Daarnaast zorgde de aanwezigheid van de onvolprezen Renkoekoek (f.k.a.Toerbeest) voor wat extra rustmomenten – normaal raast C. overal langs en pakt alleen de stempel en een plak ontbijtkoek, maar nu at ‘ie zowaar een boterhammetje…

Op de Redoute stonden duidelijk minder belangstellenden dit jaar, maar dat zal ook met het weer te maken hebben gehad, hoewel het tegen de tijd dat C. daar tegenop klom, al aardig opgeklaard was.

De laatste beklimming brak het ritme in de afdaling naar Luik bijna niet en net als vorig jaar werden de laatste pakweg 30 kilometers in vliegende vaart afgelegd.

Al met al vond C. de route weliswaar aantrekkelijk qua uitdaging, maar minder plezant qua ervaring. Naar zijn idee werd er te veel over provinciale wegen gereden, wat niet wegneemt dat er genoeg te genieten was onderweg.

Maar het voortrazende gemotoriseerde verkeer trekt toch een wissel op je beleving…

Per saldo deed hij er dit jaar ruim 20 minuten langer over als vorig jaar, maar er werden wel dik 10 kilometers meer geregistreerd. Het aantal hoogtemeters lag ietsjes hoger, maar op de totale afstand is dat te verwaarlozen.

Statistieken:

Kilometers: geregistreerd 174,6 km (officieel 172 km)
Netto rittijd: 6:52 (25,4 km/h)
Geregistreerde hoogtemeters: 2.575

De Kanibaal