D-Day – Hoogtestage / Altitude Training 2011

+++ English version here +++

Vandaag vetrekken Toerbeest en Cyclopaat naar Italië voor de hoogtestage van 2011. Eerste bestemming is Gasthof Bräuhaus, Sant Pietro (Lajen, Bolzano) en vanuit dat pitoreske dorp worden diverse passen beklommen. Op zondag a.s. is er ook nog de Sella Ronda Bike Day met 4 passen op het programma.

Nadat op 6 juli onderweg naar Mestre de Monte Zoncolan en event. Monte Crostis zijn bedwongen, volgt het Open Europees Kampioenschap Mahjong in Mestre (OEMC 2011, 7 – 10 juli).

Daarna gaat het weer terug richting Noord-Italië, naar het Alpen Hotel Chalet in Valdidentro om precies te zijn. De route van Mestre naar Valdidentro komt langs Mazzo di Valtellina, dus ligt het voor de hand dat C. daar ‘even afstapt’ voor de beklimming van de Mortirolo. Verder staan o.m de Gavia, Stelvio en Passo del Forno op het (klim)menu.

Vanwege de internationale contacten, deelt C. de komende periode zijn ervaringen in het Engels – de Hollanders hebben daar toch geen moeite mee 🙂

Het vrijwel complete programma vind je hier.

Lees verderD-Day – Hoogtestage / Altitude Training 2011

Countdown hoogtestage

Nog dik een week en C. is onderweg naar Italië voor de hoogtestage van 2011!

Dit weekeinde nog even de grijze lus van Limburgs Mooiste afraffelen en dan kan de countdown echt beginnen. Nou ja: of hij die route daadwerkelijk “even afraffelt” staat nog te bezien – de relatieve rust van de afgelopen 10 dagen lijkt het beoogde effect gehad te hebben, maar Limburgs Mooiste geldt als echte (en laatste) test. Pas dan zal duidelijk zijn of de loodzware expeditie naar de Dolomieten met vertrouwen tegemoet kan worden gezien…

Lees verderCountdown hoogtestage

Mortirolo

Nog zo’n gevreesde, steile beklimming: de Mortirolo of Passo della Foppa, favoriete berg van Marco Pantani. Ik beklom deze in 2011 vanuit Mazzo en in 2015 vanuit Monno.

“Als je dood wilt, moet je hier wezen” – bemoedigende woorden uit “Fietsen door de wolken”…

Echter, volgens mij is de Mortirolo, de zware kant vanuit Mazzo di Valtellina, niet veel erger dan bijvoorbeeld de Gerlitzen (en wie kent dat ding?)…

Verslag 2011 hier, 2015 hier (bikerebel.com, Engels)

Mazzo di Valtellina

Profiel van de Mortirolo vanuit MazzoDeze beklimming van de Mortirolo is bijna 12,5 kilometer lang, waarin je 1.300 hoogtemeters overwint – een gemiddelde van 10% en je mag je “verheugen” op stukjes van 18, 19, 20%… Wel is de klim gelijkmatig in steilheid en pas de laatste kilometer is wat minder heftig, zodat je nog een beetje goed op de foto komt als je boven bent.

Via deze kant kom je ook langs het monument ter ere van Pantani – dat staat in bocht 11, zo’n 4 kilometer onder de top.

De top is trouwens nogal verlaten – zoals op de Zoncolan is er niks te beleven. Wil je een versnapering nuttigen, rijdt dan even door naar beneden richting Monno, want zo’n kilometer verderop vind je daar de Albergo “Passo Mortirolo”…

Profiel vanuit Mazzo op ClimbByBike.com

Profiel Mortirolo vanuit GrosioEen iets minder zwaar alternatief op de westflank, is de Mortirolo vanuit Grosio dat iets ten noorden van Mazzo ligt.

Deze klim is 15 kilometer lang, met dik 1.200 hoogtemeters. Ik heb deze tot twee keer toe als afdaling gereden, nog nooit als klim. Voor zover mogelijk te beoordelen in een afdaling, lijkt deze klim een stuk onregelmatiger, hetgeen ook wel overeenkomt met het profielkaartje van CBB.

De “makkelijkere” stukken worden echter afgewisseld door zo mogelijk nóg steilere stukken dan in de klim vanuit Mazzo, dus “iets minder zwaar” lijkt mij twijfelachtig…

Profiel vanuit Grosio op ClimbByBike.com

Profiel van de Mortirolo vanuit EdoloVanuit het (zuid)oosten kun je vanaf Edolo de Mortirolo op – dit is de aanloop naar de Tonale vanuit Ponte di Legno en de Mortirolo begint eigenlijk pas echt bij Monno.

Vanaf daar overwin je 800 hoogtemeters in ongeveer 10,5 kilometer – relatief gezien dus een makkie. En zonder overdrijving durf ik wel te stellen dat deze klim inderdaad de makkelijkste van de drie* is, hetgeen er nog altijd op neerkomt dat je er behoorlijk kapot kunt gaan…

Er zitten uiteraard ook stukken in waar de percentages flink oplopen en met name het stuk op zo’n 2 kilometer van het eind – bij San Giacomo – hakt er even flink in: onder beschutting van de bomen, loopt het percentage daar wel op naar zo’n 16%.

Vanaf deze kant kom je ook eerst langs de enige uitspanning in de buurt van de top – ongeveer een kilometer vóór je daar arriveert, kom je langs de Albergo.

Profiel vanuit Edolo op ClimbByBike.com

+++

* Er lopen nogal wat wegen naar de top van de Mortirolo, waarvan velen niet meer dan (veredelde) geitenpaden en / of wandelpaden zijn. Met een mountainbike heb je waarschijnlijk dus nog wel wat meer opties. Een wél bekende en ook in cyclosportieve tochten gebruikte klim is die vanaf Tovo, met percentages tot 26%…

[pwaplusphp album=”GirodItaliaPassodelMortirolo”]

Giro d’Italia 2011

English here (on bikerebel.com)

Giro d’Italia 2011 – Samenvatting

Eind 2010 onstonden de eerste ideeën voor een trip naar de Italiaanse Alpen. Sinds de “bestorming” van de Stelvio in 2008, wilde C. graag nog eens terug voor meer.

Hij was inmiddels op dieet, werd wat overmoedig in de (vervolg)planning, maar reed uiteindelijk wél de stage van zijn leven – tot dan…

De originele ‘planning’ kun je hieronder lezen – voor vertrek werden nog “een paar klimmetjes extra” ingepland en hij hoopte stiekem op 20.000 hoogtemeters.

Dat werden er uiteindelijk zelfs wat meer: 24.437 over 348,8 km bergop (totaal 586,9 km) – het ‘gemiddelde’ stijgingspercentage kwam op precies 7%.

Hoewel hij het soms doet voorkomen alsof het allemaal wel meeviel en ‘lekker’ ging, moest hij behoorlijk diep in de reserves. Omdat hij snel herstelde, konden er dan ‘s avonds wel weer snoevende verslagen worden opgetekend, maar zo makkelijk ging het allemaal niet.

Maar dat was uiteindelijk toch ook precies de bedoeling? Als het allemaal zo makkelijk was… Je bluft jezelf echt niet zes keer achter elkaar de Alpe d’Huez op, daarvoor zul je ook tot het gaatje moeten gaan en je grenzen moeten verleggen. Dát is dan wel aardig gelukt deze stage 🙂

In totaal fietste hij 12 dagen, waarvan één een halve rustdag, met alleen de Fedáia. De Zoncolan was de meest veeleisende beklimming, voornamelijk vanwege de idioot hoge temperatuur icm. met de percentages; bovendien had hij toen al een paar dagen stevig fietsen in de benen. De Mortirolo daarentegen viel enorm mee en dat dan misschien juist weer vanwege de 4 voorafgaande dagen zonder te fietsen (OEMC in Mestre).

Het langste rondje was 99,15 km, met 2.866 hoogtemeters; de meeste hoogtemeters zaten in een trip van 64,1 km: 3.061 hm. Het heetst was het op de Monte Zoncolan – de poort naar de hel – namelijk dik 36 graden (gem. dik 33); het koudst was het op de Stelvio, speciaal de laatste dag, toen de temperatuur richting het vriespunt daalde. Hij moest toen ook fietsend naar beneden en raakte behoorlijk onderkoeld (memo: neem volgende keer handschoenen met lange vingers mee!)…

Het was een prachtige, veeleisende hoogtestage – waar mogelijk genoot hij (en Toerbeest natuurlijk ook) zoveel mogelijk. Van de natuur, de vergezichten, het lekkere eten – ook de voldoening van het uiteindelijk boven aankomen maakt veel goed. Of hij met (meer) vetrouwen de Alpe d’HuZes tegemoet kan zien is nog niet duidelijk, maar als hij deze lijn kan voortzetten, komt het vast wel goed!

Boven op de Zoncolan - missie volbracht!
Tegen alle regels – nooit je fiets boven je hoofd tillen

De verslagen

Deze zijn allemaal in het Engels, te lezen op de site van de Bike Rebel

Dag 1 (Pinei +)
Dag 2 (Valparola, Giau en Falzarego)
Dag 3 (Sella Ronda – info NL)
Dag 4 (Penserjoch, Jaufenpass en Furkelpass)
Dag 5 (Fedaia)
Dag 6 (Zoncolan)
Dag 7 (Mortirolo)
Dag 8 (Foscagno, Forcola di Livigno, Bernina v.v.)
Dag 9 (Gavia en Tonale)
Dag 10 (Ofenpass en Umbrail + top Stelvio)
Dag 11 (Gavia en Stelvio)
Dag 12 (Stelvio Mapei Day en Torri di Fraele)

Fotogalerij (‘Best of’) hier op mijn Google+ pagina.

De planning

De hoogtestage is dit jaar in Italië, met een snufje Zwitserland. Niet icm. het Austrian Open zoals in 2008, maar met het EK Mahjong dat in Mestre wordt gehouden (7 – 10 juli).

Een paar dagen daarvoor is het eerste deel van de stage: uitvalsbasis is Albergo Bräuhaus in San Pietro en onder andere tijdens de Sella Ronda Bike Day (3 juli) worden de eerste passen beklommen.

Na een onderbreking van een paar dagen voor het OEMC, wordt de stage hervat op 11 juli – vanuit het Alpen Hotel Chalet in Valdidentro, op 10 minuten van Bormio, worden dan onder meer de Gavia (Bormio / Ponte di Legno) de Stelvio (Bormio), de Umbrailpas en natuurlijk de Mortirolo opgefietst.

Als hij alle voorgenomen beklimmingen volbrengt, is de stage alleen al aan kilometers bergop dik 200 kilometer lang, met daarin meer dan 13.500 hoogtemeters (een gemiddelde van 6,8% per kilometer). Tel daarbij de voorgenomen ‘rondjes’ met extra kilometers en hoogtemeters en het is duidelijk dat dit de meest uitdagende hoogtestage tot nu toe zal worden…

Hoe het C. uiteindelijk vergaat, kun je hier later lezen…

Update: na bestudering van een paar Giro d’Italia etappes, toegevoegde (voorgenomen) beklimmingen o.a.: Passo Giau en de gevreesde Monte Zoncolan (onderweg naar Mestre voor het OEMC).