D-Day – Hoogtestage / Altitude Training 2011

+++ English version here +++

Vandaag vetrekken Toerbeest en Cyclopaat naar Italië voor de hoogtestage van 2011. Eerste bestemming is Gasthof Bräuhaus, Sant Pietro (Lajen, Bolzano) en vanuit dat pitoreske dorp worden diverse passen beklommen. Op zondag a.s. is er ook nog de Sella Ronda Bike Day met 4 passen op het programma.

Nadat op 6 juli onderweg naar Mestre de Monte Zoncolan en event. Monte Crostis zijn bedwongen, volgt het Open Europees Kampioenschap Mahjong in Mestre (OEMC 2011, 7 – 10 juli).

Daarna gaat het weer terug richting Noord-Italië, naar het Alpen Hotel Chalet in Valdidentro om precies te zijn. De route van Mestre naar Valdidentro komt langs Mazzo di Valtellina, dus ligt het voor de hand dat C. daar ‘even afstapt’ voor de beklimming van de Mortirolo. Verder staan o.m de Gavia, Stelvio en Passo del Forno op het (klim)menu.

Vanwege de internationale contacten, deelt C. de komende periode zijn ervaringen in het Engels – de Hollanders hebben daar toch geen moeite mee 🙂

Het vrijwel complete programma vind je hier.

Lees verderD-Day – Hoogtestage / Altitude Training 2011

Countdown hoogtestage

Nog dik een week en C. is onderweg naar Italië voor de hoogtestage van 2011!

Dit weekeinde nog even de grijze lus van Limburgs Mooiste afraffelen en dan kan de countdown echt beginnen. Nou ja: of hij die route daadwerkelijk “even afraffelt” staat nog te bezien – de relatieve rust van de afgelopen 10 dagen lijkt het beoogde effect gehad te hebben, maar Limburgs Mooiste geldt als echte (en laatste) test. Pas dan zal duidelijk zijn of de loodzware expeditie naar de Dolomieten met vertrouwen tegemoet kan worden gezien…

Lees verderCountdown hoogtestage

Umbrail pas

Een uitstapje naar Zwitserland tijdens de hoogtestage van 2011: de Umbrail pas, die op de top aansluit op de Stelvio (vanuit Bormio) – profiel op ClimbByBike hier en het verslag van mijn beklimming hier.

Profiel van de Passo dell'Umbrail vanuit Santa MariaMet z’n 2501 meter is dit de hoogste, geasfalteerde pas van Zwitserland.

En met een gemiddeld percentage van 8% is het er één die er wel inhakt – het is echter een mooie, regelmatige klim, met prachtige vergezichten en het is er niet al te druk.

Het steilste stukje ligt eigenlijk ook meteen aan het begin, waar je na een serie haarspelden wordt beloond met een prachtig uitzicht op het Müstair dal met daarin Santa Maria.

Het twee kilometer lange onverharde stuk in het midden viel eigenlijk wel mee, zeker als het niet regende – lastiger zal dat zijn geweest in de afdaling, zoals tijdens de Drieländergiro. Sinds een paar jaar is echter de hele pas geasfalteerd, dus dat probleem speelt niet meer…

Ook hier kan het in het bovenste deel flink waaien en op de open, licht slingerende stukken, kan dit wel een extra uitdaging zijn. Even voorbij de top kom je op de Stelvio uit – je kunt dan de laatste, lastige, kilometers omhoog naar de top daarvan nemen, of afdalen naar Bormio.

Een combinatie (ronde) maken met de hele lengte van de Stelvio – vanuit Prato of Bormio – is moeilijker dan het lijkt. Vanuit Bormio eerst de Stelvio over, afdalen naar Prato en dan via Sluderno naar Santa Maria voor de Umbrail, is de meest voor de hand liggende optie.

Andersom, vanuit Prato eerst de Stelvio en dan via de afdaling naar Bormio kan ook, maar je wordt dan wel veel meer uitgedaagd.

Je zult namelijk eerst nog de Foscagno over moeten en de tunnel Munt la Schera is inmiddels voor fietsers verboden.

Wel is er vervoer geregeld, dus je hoeft niet met je eigen auto / bus. Hierna kom je dan via de Ofenpas weer in Santa Maria.

Uiteraard staat het je vrij om van één van beide kanten de Stelvio te beklimmen, de Umbrail af te dalen en in Santa Maria weer rechtsomkeert te maken voor de beklimming 🙂

[pwaplusphp album=”Umbrail”]

Giro d’Italia 2011

English here (on bikerebel.com)

Giro d’Italia 2011 – Samenvatting

Eind 2010 onstonden de eerste ideeën voor een trip naar de Italiaanse Alpen. Sinds de “bestorming” van de Stelvio in 2008, wilde C. graag nog eens terug voor meer.

Hij was inmiddels op dieet, werd wat overmoedig in de (vervolg)planning, maar reed uiteindelijk wél de stage van zijn leven – tot dan…

De originele ‘planning’ kun je hieronder lezen – voor vertrek werden nog “een paar klimmetjes extra” ingepland en hij hoopte stiekem op 20.000 hoogtemeters.

Dat werden er uiteindelijk zelfs wat meer: 24.437 over 348,8 km bergop (totaal 586,9 km) – het ‘gemiddelde’ stijgingspercentage kwam op precies 7%.

Hoewel hij het soms doet voorkomen alsof het allemaal wel meeviel en ‘lekker’ ging, moest hij behoorlijk diep in de reserves. Omdat hij snel herstelde, konden er dan ‘s avonds wel weer snoevende verslagen worden opgetekend, maar zo makkelijk ging het allemaal niet.

Maar dat was uiteindelijk toch ook precies de bedoeling? Als het allemaal zo makkelijk was… Je bluft jezelf echt niet zes keer achter elkaar de Alpe d’Huez op, daarvoor zul je ook tot het gaatje moeten gaan en je grenzen moeten verleggen. Dát is dan wel aardig gelukt deze stage 🙂

In totaal fietste hij 12 dagen, waarvan één een halve rustdag, met alleen de Fedáia. De Zoncolan was de meest veeleisende beklimming, voornamelijk vanwege de idioot hoge temperatuur icm. met de percentages; bovendien had hij toen al een paar dagen stevig fietsen in de benen. De Mortirolo daarentegen viel enorm mee en dat dan misschien juist weer vanwege de 4 voorafgaande dagen zonder te fietsen (OEMC in Mestre).

Het langste rondje was 99,15 km, met 2.866 hoogtemeters; de meeste hoogtemeters zaten in een trip van 64,1 km: 3.061 hm. Het heetst was het op de Monte Zoncolan – de poort naar de hel – namelijk dik 36 graden (gem. dik 33); het koudst was het op de Stelvio, speciaal de laatste dag, toen de temperatuur richting het vriespunt daalde. Hij moest toen ook fietsend naar beneden en raakte behoorlijk onderkoeld (memo: neem volgende keer handschoenen met lange vingers mee!)…

Het was een prachtige, veeleisende hoogtestage – waar mogelijk genoot hij (en Toerbeest natuurlijk ook) zoveel mogelijk. Van de natuur, de vergezichten, het lekkere eten – ook de voldoening van het uiteindelijk boven aankomen maakt veel goed. Of hij met (meer) vetrouwen de Alpe d’HuZes tegemoet kan zien is nog niet duidelijk, maar als hij deze lijn kan voortzetten, komt het vast wel goed!

Boven op de Zoncolan - missie volbracht!
Tegen alle regels – nooit je fiets boven je hoofd tillen

De verslagen

Deze zijn allemaal in het Engels, te lezen op de site van de Bike Rebel

Dag 1 (Pinei +)
Dag 2 (Valparola, Giau en Falzarego)
Dag 3 (Sella Ronda – info NL)
Dag 4 (Penserjoch, Jaufenpass en Furkelpass)
Dag 5 (Fedaia)
Dag 6 (Zoncolan)
Dag 7 (Mortirolo)
Dag 8 (Foscagno, Forcola di Livigno, Bernina v.v.)
Dag 9 (Gavia en Tonale)
Dag 10 (Ofenpass en Umbrail + top Stelvio)
Dag 11 (Gavia en Stelvio)
Dag 12 (Stelvio Mapei Day en Torri di Fraele)

Fotogalerij (‘Best of’) hier op mijn Google+ pagina.

De planning

De hoogtestage is dit jaar in Italië, met een snufje Zwitserland. Niet icm. het Austrian Open zoals in 2008, maar met het EK Mahjong dat in Mestre wordt gehouden (7 – 10 juli).

Een paar dagen daarvoor is het eerste deel van de stage: uitvalsbasis is Albergo Bräuhaus in San Pietro en onder andere tijdens de Sella Ronda Bike Day (3 juli) worden de eerste passen beklommen.

Na een onderbreking van een paar dagen voor het OEMC, wordt de stage hervat op 11 juli – vanuit het Alpen Hotel Chalet in Valdidentro, op 10 minuten van Bormio, worden dan onder meer de Gavia (Bormio / Ponte di Legno) de Stelvio (Bormio), de Umbrailpas en natuurlijk de Mortirolo opgefietst.

Als hij alle voorgenomen beklimmingen volbrengt, is de stage alleen al aan kilometers bergop dik 200 kilometer lang, met daarin meer dan 13.500 hoogtemeters (een gemiddelde van 6,8% per kilometer). Tel daarbij de voorgenomen ‘rondjes’ met extra kilometers en hoogtemeters en het is duidelijk dat dit de meest uitdagende hoogtestage tot nu toe zal worden…

Hoe het C. uiteindelijk vergaat, kun je hier later lezen…

Update: na bestudering van een paar Giro d’Italia etappes, toegevoegde (voorgenomen) beklimmingen o.a.: Passo Giau en de gevreesde Monte Zoncolan (onderweg naar Mestre voor het OEMC).

Sella Ronda Bike Day

Verslag hier / Report here.

Onze fietsende held komt er net achter dat de Sella Ronda Bike Day dit jaar op 3 juli is, 4 dagen voordat hij en T. sowieso in Mestre (Venetië) zijn voor het OEMC (Mahjong).

Gezien de (voorlopige) plannen voor de hoogtestage van dit jaar, ligt het voor de hand dat is deze prachtige, voor die dag autovrije route, wordt ingepast in de agenda.

Tussen 1 en 6 juli zitten hij en Toerbeest in het pittoreske Sankt Peter. De dagen voor het OEMC worden zodoende gebruikt om – behalve tijdens de Sella Ronda Bike Day – lekker te fietsen in een prachtige omgeving…

Meer info m.b.t. (de passen in) de Sella Ronda hier.

 

Albergo Bräuhaus

Er is een mooi pension gevonden in het dorp, dichtbij Val Gardena – naar verluidt wordt het ontbijt geserveerd met zelfgebakken lekkernijen…

Voor het 2e deel van de hoogtestage – na het OEMC (EK Mahjong) in Mestre – vertrekken de rebels voor 6 dagen naar Valdidentro, op 10 minuten van Bormio en aan de voet van de Foscagnopas.

Interessanter is natuurlijk de Passo Gavia aan de andere kant van Bormio én de Passo dello Stelvio, die C. nu van de zuidkant kan beklimmen ipv. vanaf de noordkant zoals hij in 2008 deed.

Daarnaast is het niet zo ver van Santa Maria voor een beklimming van de Umbrailpas (aftakking op een paar km voor de top van de Stelvio) of de Ofenpas.

Als C. de Reschen- / Resiapas er nou ook nog even bij neemt, is de Dreiländergiro toch nog gereden 🙂