Berichten

A Very Dark Pit

Once again, it has been a while since my last blog entry here. There are several reasons for that, the most obvious being that I get just as bored writing them as you get reading them.

Also, after my carefully planned seasons went to hell in 2012 and 2013, I drastically cut back on registering for and participating in Gran Fondos. Which means there’s less to report.

We did spent a weekend in the Eifel and had a short trip to the south of the Netherlands – on both occasions I enjoyed my rides so much more than the rides through the flats around my hometown.

One of those ended badly again, but this time not because of poorly maintained bicycle lanes. I set out to complete a Strava Challenge (Gran Fondo 8), on the day we – the Sufferfest community – learned we had lost one of our own, due to a tragic accident. Lees meer

Verslag: Knighthood DO

Gisteren was het zover: voor de CliniClowns een uurtje of 10 op de fiets, met als persoonlijke bonus de titel “Knight of Sufferlandria” na voltooiing van de queeste.

Voorafgaand aan D-Day had ik al dik 500 Euro mogen ontvangen aan donaties en ik hoopte dat er gedurende de dag nog wel wat bij zou komen. Net als dat ik hoop dat er de komende dagen misschien ook nog wat bijkomt 🙂
Lees meer

Ridder van de Lach / Knight of Laughter

CliniClowns actielogoOp 28 december zat ik voor het goede doel op de fiets. Binnenshuis, voor de Cliniclowns – de originele “aankondiging lees je hier, het verslag hier. Doneren kan nog steeds!

December 28, I got on my bike to become a “Knight of Sufferlandria”. Indoor cycling for a good cause, the Clown Doctors – read the original announcement here and the report here. You can still make a donation!

Knight of Sufferlandria

Knight of Sufferlandria

Ridder van de Lach?

CliniClowns actielogo*** Verslag van de dag hier. ***

Als “die hard” toerfietser die in de wintermaanden fervent aan spinning/Tacx trainingen doet, kon ik eigenlijk niet onder de belachelijke queeste “Knight of Sufferlandria” uit.

Sufferlandria is een fictieve staat, waarin alleen maar zichzelf kastijdende fietsers te vinden zijn. Ter lering en vermaak  zijn een aantal video’s samengesteld, waarin de verschillende aspecten van de wielrentraining aan de orde komen.

Die video’s zijn behoorlijk intensief en het kenmerk van Sufferlandria is dat er met de nodige humor en zelfspot het uiterste van je gevraagd wordt.

Dat er echt waar mensen zijn die zich daartoe aangetrokken voelen, bewijst onder meer de Facebook pagina.

Eén keer per jaar is de “Tour of Sufferlandria” en daaraan heb ik dit jaar ook meegedaan. Je rijdt dan 9 dagen achter elkaar, één of twee video’s per dag. De nog gekkere inwoners van “SUF”, proberen om achter elkaar minstens 10 Sufferfest video’s te doen, waarna ze “Knight” of “Dame” van Sufferlandria worden.

De video’s worden met een pauze van maximaal 10 minuten ertussen gereden; de gemiddelde video duurt ongeveer 50 minuten, dus het komt er op neer dat je dik 10 uur op de fiets zit. Gezien de intensiteit – die je voor zo’n queeste overigens wel aan mag en eigenlijk moet aanpassen – is dat best wel een uitputtingsslag…

Maar, ik heb al meer idiote dingen gedaan op de fiets en dit kon er ook wel bij – op 28 december 2013 haalde ik mijn “Knight of Sufferlandria” brevet van onvermogen.

En ook deze keer deed ik het voor een goed doel – dat is geen must, maar als je dan zoiets krankzinnings doet, probeer dan tenminste anderen zo gek te krijgen dat ze voor jou spontaan aan een goed doel geven – een soort entreekaartje kopen dus…

CliniClowns was in 2005 mijn eerste kennismaking met deze vorm van “actieve fondsenwerving”, toen ik samen met wat vrienden deelnam aan een spinningmarathon – er zijn talloze goede doelen waarvoor ik dit zou kunnen/willen doen, maar de clowns hebben toch altijd wel een warm plekje in mijn hart gehouden.

Die actie leverde toen 1.020 Euro op en mijn doel was op in mijn eentje toch minimaal de helft op te halen. En dat lukte, dankzij de gulle giften van (virtuele) vrienden van over de hele wereld.

Meer externe links:

The Sufferfest (video’s)

Knights of Sufferlandria – ik was de 1e Nederlandse KoS.

Franse Alpen in Turkije

(Related English version here)

Het “wegseizoen” loopt op z’n eind en (georganiseerde) toertochten zijn er niet meer, nog even en de vallende bladeren zorgen weer voor problemen. Niet dat ik daar last van heb, althans niet van vertraagde treinen, maar het wordt langzaamaan tijd dat de racfiets op de Tacx gaat.

Ter afsluiting van het wegseizoen, hoop ik nog met een Amstel Gold Race Xperience clinic – met Marc Lotz – mee te kunnen doen op 25 oktober, daarna wordt het buiten fietsen op de nieuwe King Cobra, of de Giant met CX wielen…

Lees meer

Pagina's

Knight of Sufferlandria

Knight of Sufferlandria

Ridder van de Lach?

CliniClowns actielogo*** Verslag van de dag hier. ***

Als “die hard” toerfietser die in de wintermaanden fervent aan spinning/Tacx trainingen doet, kon ik eigenlijk niet onder de belachelijke queeste “Knight of Sufferlandria” uit.

Sufferlandria is een fictieve staat, waarin alleen maar zichzelf kastijdende fietsers te vinden zijn. Ter lering en vermaak  zijn een aantal video’s samengesteld, waarin de verschillende aspecten van de wielrentraining aan de orde komen.

Die video’s zijn behoorlijk intensief en het kenmerk van Sufferlandria is dat er met de nodige humor en zelfspot het uiterste van je gevraagd wordt.

Dat er echt waar mensen zijn die zich daartoe aangetrokken voelen, bewijst onder meer de Facebook pagina.

Eén keer per jaar is de “Tour of Sufferlandria” en daaraan heb ik dit jaar ook meegedaan. Je rijdt dan 9 dagen achter elkaar, één of twee video’s per dag. De nog gekkere inwoners van “SUF”, proberen om achter elkaar minstens 10 Sufferfest video’s te doen, waarna ze “Knight” of “Dame” van Sufferlandria worden.

De video’s worden met een pauze van maximaal 10 minuten ertussen gereden; de gemiddelde video duurt ongeveer 50 minuten, dus het komt er op neer dat je dik 10 uur op de fiets zit. Gezien de intensiteit – die je voor zo’n queeste overigens wel aan mag en eigenlijk moet aanpassen – is dat best wel een uitputtingsslag…

Maar, ik heb al meer idiote dingen gedaan op de fiets en dit kon er ook wel bij – op 28 december 2013 haalde ik mijn “Knight of Sufferlandria” brevet van onvermogen.

En ook deze keer deed ik het voor een goed doel – dat is geen must, maar als je dan zoiets krankzinnings doet, probeer dan tenminste anderen zo gek te krijgen dat ze voor jou spontaan aan een goed doel geven – een soort entreekaartje kopen dus…

CliniClowns was in 2005 mijn eerste kennismaking met deze vorm van “actieve fondsenwerving”, toen ik samen met wat vrienden deelnam aan een spinningmarathon – er zijn talloze goede doelen waarvoor ik dit zou kunnen/willen doen, maar de clowns hebben toch altijd wel een warm plekje in mijn hart gehouden.

Die actie leverde toen 1.020 Euro op en mijn doel was op in mijn eentje toch minimaal de helft op te halen. En dat lukte, dankzij de gulle giften van (virtuele) vrienden van over de hele wereld.

Meer externe links:

The Sufferfest (video’s)

Knights of Sufferlandria – ik was de 1e Nederlandse KoS.