Tour de France 2017

Tour de France LogoIn september zullen Paula en ikzelf wederom naar Frankrijk trekken voor mijn ‘Tour de France 2017’.

In tegenstelling tot de Tour van 2014, zullen we deze keer maar in één plaats verblijven, in plaats van drie keer te verkassen.

Ons ‘basiskamp’ zal in Briançon worden opgeslagen. Dat is, net als Bourg-Saint-Maurice en Jausiers in 2014, strategisch gelegen aan de voet van een aantal bekende bergpassen…

Lees verderTour de France 2017

Col Agnel

De Col Agnel / Colle dell’Agnello is nummer drie op de lijst van hoogste doorgaande, geasfalteerde passen in Europa – de Cime de la Bonette niet meegerekend – en met 2744 meter ook nog wel eens de Cima Coppi in de Giro d’Italia.

De Agnel is een niet al te drukke pas, waar je dus niet voortdurend door motoren – of auto’s – voorbij gesjeesd wordt. De aan de andere kant het dal uitlopende Izoard is wat dat betreft een stuk drukker…

Verslag van mijn beklimming in de Tour de France van 2014 op bikerebel.com hier / Report on my climb up the Agnel in 2014 here

Guillestre

Profiel Col Agnel vanuit GuillestreOfficieel start de beklimming van de Col Agnel vanaf de noord- / Franse kant in Guillestre. Ik stapte pas bij Château Queyras op de fiets – vanaf daar is het maar een paar kilometer naar de echte voet van de klim, bij La Casse / Ville Vieile.

Je hebt dan nog zo’n 20 kilometer echt klimwerk voor de boeg, maar de dik 20 kilometer lange aanloop vanaf Guillestre door de “Gorges du Guil” is wel een hele mooie – de pakweg 400 hoogtemeters in dat stuk zijn bijna te verwaarlozen.

Met een gemiddelde van 4,1% vanaf Guillestre lijkt de Agnel niet echt een moeilijke col, maar vanaf Ville Veille is het gemiddelde met 7,1% een stuk “interessanter”. Het lastigste werk ligt bij de start vanaf Ville Veille en in de laatste 5 à 6 kilometer, waar het gemiddeld toch ook met 9% omhoog gaat.

Verder is deze beklimming eigenlijk redelijk ‘rechttoe, rechtaan’ – pas de laatste 5 kilometer krijg je wat meer haarspelden en (dus) mooie plaatjes als je van hogerop terugkijkt. Overigens zijn de vergezichten gedurende de hele klim overweldigend en de rust is een verademing…

Profiel op CBB
Video van the Col Collective

Casteldelfino

Profile Col Agnel vanuit CasteldelfinoVanaf Casteldelfino is de aanloop van de beklimming van de Col Agnel grillig, onregelmatig en de bovenste helft is gewoon steil.

Vanaf Chianale slingert de weg zich namelijk tegen gemiddeld 10% naar de top en dat over een afstand van zo’n 9 kilometer – toch wel wat moeilijker dan de bovenste helft vanaf de andere kant…

Ik heb deze zijde zelf niet beklommen, want ik ben na mijn klim vanuit Ville Vieille op de top omgedraaid en koos ervoor om de Izoard daarna te beklimmen.

Kijkend naar het profiel van de zuidkant van de Col Agnel en in aanmerking nemende dat ik niet zo’n liefhebber ben van “onregelmatig”, ben ik daar niet rouwig om en de Izoard was me al lastig genoeg…

Profiel op CBB

Wel / geen uitzicht bovenop Col Agnel
Ik had de pech dat de top geheel in de mist / laaghangende bewolking gehuld was, zodat er van een uitzicht geen sprake was…

Col de la Bonette

Verslag van mijn dubbele beklimming Col de la Bonette  in 2014 op bikerebel.com hier / Report on my 2014 trip up both ends here.

Met z’n 2715 meter scoort de Bonette een top 10 klassering in de lijst van hoogste “geasfalteerde / doorgaande” passen. Niet hoog genoeg voor de Fransen, dus ze hebben de “Cime de la Bonette” uit de rotsen gehakt, een extra rondje om de top, waardoor je op 2802 meter uitkomt.

De Cime zien de Fransen dan ook graag officieel als de hoogst gelegen pasovergang, maar dat is toch echt de Iseran, die van zichzelf 2770 meter is, zonder fratsen. De Stelvio komt dan op de tweede plaats, met 2758 meter, gevolgd door de Agnel met 2744 meter…

Vanuit Jausiers

Profiel van de Col de la Bonette vanuit JausiersAangezien wij aan de voet van de col de la Bonette een gîte hadden gehuurd (La Mexicaine – een aanrader!), was deze beklimming de eerste op de lijst van die week.

Onderdeel van het Brevet des 7 Cols de l’Ubaye ook – vanwege z’n lengte misschien ook wel de zwaarste op dat lijstje, hoewel ik zelf meer moeite had met de Col de Vars.

Tot aan La Chanalette gaat het relaxed omhoog – hierna worden de percentages nét even wat nijdiger, zonder dat het echt steil wordt. Langzaamaan worden de uitzichten mooier, de haarspelden aantrekkelijker.

Na een kilometer of 17 rijd je langs een meertje en een paar kilometer verder – zo’n twee kilometer onder de top – kom je langs de Caserne de Restefond, onderdeel van de Maginotlinie. Je bent dan op ongeveer 2550 meter.

Eenmaal boven op de pasovergang, zul je de verleiding niet kunnen weerstaan en rijd je het extra rondje, al was het maar voor de nóg mooiere uitzichten – ik was gedwongen linksom te rijden, omdat de rechterkant nog door sneeuw geblokkeerd werd. Aan die kant slaan de percentages op dit laatste stuk je wel in de kuiten, want maximaal rond de 15% – naar verluidt is het rechtsom iets makkelijker…

Profiel op CBB

Vanuit Saint-Etienne-de-Tinée

Profiel Col de la Bonette vanuit Saint-Etienne-de-Tinée_profileDe beklimming van de Col de la Bonette vanuit Saint-Etienne-de-Tinée is ongeveer vergelijkbaar, zowel qua lengte als gemiddeld percentage. Je rijd hier de eerste kilometers door een wat bosrijker omgeving, licht slingerend en langzaam oplopend, langs het riviertje la Tinée.

Pas na een kilometer of 10 moet je even flink op de pedalen, want er volgt een stuk van zo’n vijf kilometer met niet misselijke, steile stukken.

En ook aan deze kant een voormalig kazernecomplex, het Camp des Fourches, eveneens onderdeel van dezelfde Maginotlinie, waar de “Diables Blues” gehuisvest waren.

Niet lang daarna, kom je langs een geweldig uitzichtpunt, gemarkeerd door een obelix ter ere van generaal Jacquemot. Hopelijk heb je dan nog wat energie over voor de laatste kilometers naar de top, want de weg blijft maar steeds om de volgende flauwe bocht wegdraaien en met een beetje (koude) wind, kun je daar helemaal stuk gaan.

Profiel op CBB

[pwaplusphp album=”TourdeFrance2014Stage7ColdelaBonette”]

Tour de France 2013

De 100e Tour en het beloofd toch wel een mooie te worden. Meer bergetappes (6, plus 5 ‘heuvelachtige’) waarvan 4 met aankomst bergop. Koninginnerit is op 18 juli die van Gap naar Alpe d’Huez, met twee beklimmingen van de Alp. Dat zijn er dus nog lang geen zes, maar toch 🙂

Verder nog twee individuele én een ploegentijdrit – blijven er nog een stuk of zeven etappes over voor Mark Cavendish…

Zet ook bij het kijken van dit filmpje het geluid maar uit!