Toertochten 2009

Er werden dit jaar best wel veel toertochten gereden en er was natuurlijk de ontmoeting met de Grossglockner. Omdat er over een toertocht die je voor de 2e, 3e keer rijdt niet echt veel nieuws te vertellen valt, hieronder een paar korte samenvattingen.

Uitzonderingen zijn gemaakt voor de Jean Nelissen Classic (1e keer), Limburgs Mooiste omdat Woossie zowaar meereed (ook bij de JJC was hij present, maar die hadden ze al samen gereden) en voor LBL omdat C. dit jaar een ander parcours reed. Dit vanwege de voortdurende problemen met de vergunningen voor die koers…

1 september – Vuelta Toertocht

Aan de startDe Vuelta Valkenburg Toertocht was natuurlijk ook nieuw op de agenda, maar voerde langs veel bekende en enkele minder bekende wegen. De bekendste heuvels werden gemeden, hoewel de Cauberg natuurlijk wel 3x beklommen moest worden. Maar een AGR of Limburgs Mooiste is uitdagender en in krap 3u en 15m was C. klaar, ruimschoots voordat het echt begon te regenen.

Dat hij ‘s middags naar de grote jongens zat te kijken en ‘nu links’, ‘onderaan rechts’ zat mee te leven is dan toch wel weer leuk… Een stuk van de (rode) 70 km lus was namelijk gelijk aan het rondje dat de profs moesten rijden, maar zij hoefden maar 2x de Cauberg op 🙂

Vuelta Valkenburg: 102,6 km / 915 hm.

 

20 juni – Jan Janssen Classic

Tegen beter weten in gehoopt dat die lange deze tocht wat makkelijker zou verteren. Nou ja, in absolute zin was dat misschien ook wel zo, want het gemiddelde lag hoger dan een week geleden, maar dat was voor de rest van de deelnemers natuurlijk ook zo.

Aangezien de JJC al eerder werd verreden (2005 en 2006) was er qua parcours weinig / geen nieuws. Wel viel het op dat ook hier het aantal deelnemers explosief is gestegen. Weliswaar ‘slechts’ 6.000 gelukkige voorinschrijvers, maar dat zijn er al gauw 3.000 meer als een paar jaar geleden en dat merk je wel bij de start en bij de ravitaillering.

Van de 38 ‘beklimmingen’ voor het bergklassement, gingen er aan C. zeker 33 ongemerkt voorbij, maar W. kraakte op allemaal. Die beloofde dan ook dat hij nu toch echt in training zou gaan, want dat ‘ie door zowat alles en iedereen voorbij wordt gereden, zit ‘m toch niet lekker.

C. probeerde lange tijd bij hem te blijven, maar ging uiteindelijk toch hier en daar maar zijn eigen gang. Daardoor had hij ‘slechts’ 5:51 op de klok staan, tegen W. 6:31… En dat over net 154 km – W. kan in elk geval nog’ tevreden’ zijn dat hij ongetraind zo’n afstand weet uit te rijden, maar C. had weinig om handen tijdens het wachten.

Het aantal hoogtemeters volgens de routebeschrijving (1.446) is wederom niet in de buurt van hetgeen de Ciclomaster noteerde (1.243) en er staan maar 32 ‘beklimmingen’ op het certificaat, maar bij de 1e en 3e bevoorrading wordt er zeer ruimhartig proviand verstrekt en alleen de laatste oversteek van de Bennekomseweg was ‘onbewaakt’ en gevaarlijk. Verder werden we goed ‘bewaakt’ door de vrijwilligers onderweg en de organisatie krijgt dus weer een dikke pluim – voor je 6 euro krijg je nergens meer en dan gaat er ook nog eens een gedeelte van je inschrijfgeld naar een goed doel…

2 mei – SFC

Weliswaar ook voor het eerst op de agenda, de Shimano Fiets Challenge, maar gezien de ervaringen met andere koersen in de omgeving niet echt verrassend. Nou ja, C. reed ook nog eens alleen de zaterdag omdat hij geen zin had in 2x hetzelfde parcours achter elkaar, hoewel je zondag natuurlijk kunt kiezen voor de 150, hetgeen zaterdag niet mogelijk is. Voor het combinatieklassement moet je sowieso zaterdag het MTB parcours doen en dat seizoen is al lang afgelopen.

Om 10:25 vertrokken voor de 105 km dus – meteen vanuit de start het Drielandenpunt op, de moeilijke afdaling naar Gemmenich, daar rechtsom weer omhoog en vervolgens via Wolfhaag de Camerig (Epenerbaan). Ja, dan kom je wel lekker op temperatuur…

Tot ontzetting van C. bleek bij de start de CM geen signaal vanaf het wiel te ontvangen – zo’n ding heeft maar liefst 3 batterijen en C. gaat op zoek naar een andere fietscomputer… Bij de ravitaillering even gecheckt bij medefietsers – dat was na dik 56 km. Aan de finish (14:30) stond er bij de meesten zo’n 103 km op de teller…

Netto rijtijd en de hoogtemeters voor vandaag worden wat lastig te achterhalen. De rijtijd zal zo’n 3:45 geweest zijn, maar aangezien de routebeschrijving maar een paar ‘klimmetjes’ aangeeft is het aantal hm wat lastiger in te schatten. Op basis van het parcours denkt C. dat het er zo’n 1.250 waren (alleen de beklimmingen).

De routekaart op de site lijkt trouwens niet te kloppen, aangezien het Drielandenpunt op de terugweg wederom, maar dan vanuit Gemmenich, beklommen moest worden.